Śruba rzymska owo dwójka pręty połączone podłużną nakrętką. Pręty są nagwintowane na końcach wewnątrz kierunkach przeciwnych, co pozwala obok skręcaniu nakrętki na naciągnięcie prętów. Wariant ów przedstawiony jest na fotografii; inną odmianą sprzęgu obok pomocy śruby rzymskiej jest - przedstawiony na rysunku - osobny pręt nagwintowany na obu końcach wewnątrz przeciwnych kierunkach dodatkowo dubel nakrętki o przeciwnych gwintach nakręcone na ów pręt.Rozwiązanie owo stosowane jest np. wewnątrz budownictwie - wewnątrz ściągach filarów, ścian, wewnątrz innych dziedzinach techniki (np. obok naciągu sieci trakcyjnej linii tramwajowych), wewnątrz żeglarstwie aż do naciągania want, sprzęgu śrubowym wagonów.Zbliżanie się także oddalanie odkąd siebie końców sprzęgu (tj. naprężanie także luzowanie połączenia) zbudowanego wewnątrz oparciu o śrubę rzymską uzyskuje się z wykorzystaniem bieg środkowego elementu sprzęgu.